Action Comics #1010

Recenzja

Ten numer stanowi jeden z najbardziej dynamicznych i emocjonujących w dotychczasowej serii – Bendis potrafi równoważyć elementy szpiegowskie, napięcie i klasyczne momenty heroiczne. Scena rozmowy Bones‑Spencer jest naładowana napięciem: Spencer jawi się jako postać tajemnicza i niebezpieczna, zdolna manipulować percepcją. To ona skutecznie wprowadza atmosferę nieufności i intrygi – gdy zaczyna się ukazywać, że nie jest tym, za kogo się podaje, czytelnik odczuwa, że świat Leviathana sięga dalej niż początkowe napisy na stronach. Z kolei miks Lois i Clarka działających w podwójnych rolach dodaje warstwę osobistego ryzyka: nawet jako superbohaterowie stają się elementami szerszej intrygi i muszą ufać sojusznikom w cieniu. Moment, gdy Superman wyrzuca potwora w kosmos, to klasyczny akt „Supermana ratującego dzień”, ale połączony z konsekwencjami – fala energii i porwanie współtowarzyszy – nadaje mu świeżości i podbija stawkę.

Jednak mimo tych zalet komiks nie jest wolny od wad. Przede wszystkim tonacja bywa nieco niestabilna – sceny szpiegowskie przeplatają się z momentami lekkiej interakcji między Lois i Clarkiem, co czasem rozmywa zagrożenie. W efekcie niektóre sekcje zdają się być przerywnikami, wprowadzonymi, by odciążyć napięcie, ale przez to zaburzają rytm opowieści. Dodatkowo, choć wydarzenia popychają fabułę naprzód, niektóre rozwiązania wydają się nagłe – zniknięcie Lois i Tigera, pojawienie się potwora, zmiana twarzy Spencer – wszystko to intensywne, ale momentami zbyt łatwe w akcie narracyjnego skrótu. Dla czytelników, którzy wolą spójność i powolne ujawnianie elementów tajemnicy, może to być zgrzyt.

W warstwie graficznej #1010 wypada znakomicie. Steve Epting w najlepszym wydaniu – jego rysunki są klarowne, dynamiczne, pełne energii w scenach starć, ale także zdolne pokazać subtelniejsze momenty dialogów. Użycie przestrzeni w panelach, zmiany perspektyw, szerokie kadry w scenie z potworem w kosmosie – to przykłady, gdzie artysta błyszczy. Kolory Andersona dodają kontrastu – mrok i światło, cień i jasność, energia niebieska bytu kontra cieplejsze tony w scenach rozmów – wszystko współgra, by podkreślić dualizm tematyki: zagrożenie vs ludzkość. Moment, w którym Blair wybucha energia, ładnie pokazuje napięcie wizualne: kadr rozciąga się, tętni ruchem, ale nie gubi czytelności.

Ogólnie Action Comics #1010 to silny, wart uwagi numer, który przyspiesza akcję w łuku „Leviathan Rises” i stawia kilka kluczowych pytań. Nie wszystkie odpowiedzi są tu dane, ale napięcie budowane od początku runu zaczyna eksplodować. Dla fanów szpiegowskich intryg w uniwersum DC, a także osób śledzących relacje Lois‑Clark w trudnych warunkach, to komiks zdecydowanie warte przeczytania. Marzę o tym, by kolejne numery potrafiły utrzymać równowagę między grozą tajemnicy a głębią postaci.

Nasza ocena: Autor: Kal-El