Justice League: The New Frontier

Justice League: The New Frontier (2008) to pełnometrażowy film animowany, będący adaptacją nagradzanego komiksu autorstwa Darwyna Cooke’a, który w niepowtarzalny sposób połączył stylistykę klasycznych superbohaterów z poważnymi tematami polityczno-społecznymi lat 50. XX wieku. Film, podobnie jak materiał źródłowy, jest listem miłosnym do Złotej i Srebrnej Ery komiksów, ale też próbą przedstawienia narodzin Ligi Sprawiedliwości jako odpowiedzi na czas niepewności, paranoi i ideologicznego podziału.

Akcja toczy się w Ameryce lat 50. – w cieniu zimnej wojny, nuklearnego lęku, wojny w Korei i rosnącej nieufności wobec wszelkich „innych”. Bohaterowie, których znamy jako ikony nadziei i sprawiedliwości, funkcjonują w świecie pełnym podejrzeń i propagandy. Superman, Batman i Wonder Woman już działają jako niezależni obrońcy ludzkości, ale w atmosferze politycznego napięcia coraz trudniej im ufać zarówno rządom, jak i sobie nawzajem. Superbohaterowie są postrzegani z podejrzliwością, a część z nich zmuszona jest działać w ukryciu lub odejść.

W tym kontekście pojawiają się nowe postacie – Hal Jordan, były pilot myśliwca, który niechętnie zostaje Green Lanternem, oraz J’onn J’onzz, czyli Marsjanin J’onn J’onzz, który przypadkowo trafia na Ziemię i próbuje odnaleźć się w społeczeństwie ludzi, obserwując je z dystansu i nieufnością. Kluczowe znaczenie ma też postać Barry’ego Allena (The Flash), który – choć nie do końca pasuje do poważnego tonu reszty – wnosi odrobinę idealizmu i młodzieńczego zapału.

Centralnym zagrożeniem filmu jest The Centre – tajemnicza, potężna siła, będąca symbolicznym ucieleśnieniem strachu, stagnacji i autodestrukcji ludzkości. To właśnie ono zmusza rozproszonych bohaterów do zjednoczenia sił – nie jako jednostki, ale jako drużyna, której świat desperacko potrzebuje. Powstanie Ligi Sprawiedliwości staje się więc w tym filmie nie tyle kwestią walki z kolejnym złoczyńcą, co metaforą przezwyciężania podziałów, nieufności i lęku przed nieznanym.

Styl graficzny filmu wiernie odwzorowuje charakterystyczną, uproszczoną, ale wyrazistą kreskę Darwyna Cooke’a – przywołującą estetykę amerykańskich komiksów z połowy XX wieku, kreskówek retro i plakatów propagandowych z epoki. Animacja ma niezwykły klimat – jednocześnie nostalgiczny i świeży – a narracja, mimo że osadzona w realiach lat 50., porusza uniwersalne tematy: odwagi, nadziei, jedności i konieczności wyjścia poza własne lęki.

W filmie głosów postaci użyczyli m.in. Kyle MacLachlan jako Superman, Lucy Lawless jako Wonder Woman, David Boreanaz jako Hal Jordan i Miguel Ferrer jako Martian Manhunter. Ich interpretacje idealnie oddają ton produkcji – bardziej poważny, czasem melancholijny, ale też pełen determinacji i ideałów.

Justice League: The New Frontier to film o bohaterach, którzy nie tylko walczą ze złem, ale przede wszystkim uczą się ufać sobie nawzajem i stawać w obronie ludzkości nie dlatego, że muszą, ale dlatego, że wierzą, że świat – mimo wszystkiego – może być lepszy. To opowieść o przełomie – politycznym, kulturowym i emocjonalnym – oraz o tym, jak narodziła się nadzieja, która później przyjęła imię „Justice League”.

Choć nie jest to typowy film superbohaterski pełen bitew i widowiskowych scen akcji, jego siłą jest ambicja, styl i głębia przekazu. Dla wielu fanów i krytyków to wciąż jedna z najbardziej dojrzałych i artystycznie spełnionych animacji w historii DC.