Superboy

Superboy (1988–1992), znany też jako The Adventures of Superboy, to cztero-sezonowy aktorski serial telewizyjny, który powstał jako próba przeniesienia młodzieńczych lat Clarka Kenta na mały ekran – w czasie, gdy postać Supermana znów zyskiwała na popularności dzięki filmom z Christopherem Reevem. Produkowany przez Ilyę i Alexandra Salkindów (czyli twórców oryginalnych filmów kinowych), serial stanowił ciekawą mieszankę klasycznej superbohaterskiej formuły i młodzieżowej przygody w stylu końca lat 80.

Fabuła skupia się na młodym Clarku Kencie, który – już jako Superboy – studiuje dziennikarstwo na fikcyjnym Uniwersytecie Shuster na Florydzie (nazwa to oczywisty ukłon w stronę współtwórcy Supermana, Joe Shustera). Tam dzieli życie między naukę, tajną tożsamość i ratowanie świata przed złoczyńcami. U jego boku pojawia się Lois Lane’owa tego okresu, czyli Lana Lang, a także młody Lex Luthor, który w tej wersji serialowej również rozpoczyna swoją drogę jako ambitny, ale złowrogi geniusz.

Warto wspomnieć, że w ciągu trwania serialu rolę Superboya odgrywało dwóch aktorów:
John Haymes Newton – w pierwszym sezonie,
Gerard Christopher – od drugiego sezonu do końca serii.

Christopher nie tylko grał główną rolę, ale też okazjonalnie pisał scenariusze i współpracował przy produkcji – co rzadko zdarza się w tego typu serialach.

Początkowo ton serialu był bardzo prosty – przygodowy, skierowany do nastoletniego widza, z klasycznymi „złoczyńcami tygodnia” i mocno komiksowym klimatem. Z czasem jednak serial dojrzał, zwłaszcza w sezonach 3 i 4, które wprowadziły poważniejsze wątki, science fiction, alternatywne rzeczywistości, podróże w czasie i psychologiczne konflikty. W tych późniejszych odcinkach Superboy musiał mierzyć się nie tylko z fizycznymi zagrożeniami, ale i z pytaniami o tożsamość, przeznaczenie i moralność.

Serial wprowadził też własną wersję Lexa Luthora, którego historia została mocno zmodyfikowana – w jednym z odcinków bohater dokonuje… przeszczepu twarzy, by wyglądać inaczej, co pozwoliło zmienić aktora grającego Luthora w trzecim sezonie, nie tracąc ciągłości fabularnej. Ten komiksowo szalony zabieg do dziś pozostaje jednym z najbardziej pamiętnych momentów serii.

Choć efekty specjalne były ograniczone, jak na telewizję końca lat 80. prezentowały się całkiem przyzwoicie – loty, laserowe spojrzenie, nadludzka siła – wszystko zostało zrealizowane na tyle dobrze, by młodsza widownia mogła zawiesić niewiarę. Dodatkowo, serial kręcono głównie na Florydzie, co nadawało mu charakterystyczny, słoneczny klimat, odróżniający go wizualnie od bardziej „miejskich” wersji Supermana.

Superboy nie był częścią oficjalnego DCAU ani nie nawiązywał bezpośrednio do filmów kinowych, ale jego produkcja wyraźnie korzystała z tej samej estetyki: klasyczne logo „S”, czerwono-niebieski kostium, bohater jako symbol nadziei i sprawiedliwości.

Po czterech sezonach i 100 odcinkach serial zakończył emisję – głównie ze względu na zmieniające się prawa autorskie do postaci Supermana, które trafiły w tym czasie w ręce Warner Bros. Mimo to serial zyskał status kultowego wśród fanów retro-superbohaterskiej telewizji i doczekał się pełnego wydania na DVD.