The New Adventures of Superman

The New Adventures of Superman to animowany serial telewizyjny emitowany w latach 1966–1970, który był pierwszą od czasu kultowych kreskówek Maxa Fleischera próbą przywrócenia Supermana na mały ekran. Za produkcję odpowiadało studio Filmation, znane później z takich animowanych hitów jak He-Man and the Masters of the Universe czy Fat Albert. Serial był wyraźnie inspirowany komiksami z epoki Srebrnej Ery, stawiając na prostą moralność, klasyczne wartości i kolorową superbohaterską akcję.

Każdy odcinek był krótki – zwykle trwał około sześciu minut – i przedstawiał Supermana w starciu z różnymi zagrożeniami, często wyciągniętymi wprost z komiksowych łamów. Pojawiali się w nim zarówno kultowi wrogowie, tacy jak Lex Luthor, jak i bardziej fantastyczne postacie: gigantyczne roboty, potwory z innych planet czy złowrodzy kosmici. Wszystko to utrzymane było w konwencji lekkiej, rodzinnej rozrywki, typowej dla animacji z tamtej epoki.

Głosów postaciom użyczyli aktorzy znani z radiowego serialu o Supermanie – w tym Bud Collyer jako Clark Kent/Superman oraz Joan Alexander jako Lois Lane. Dzięki temu widzowie starszego pokolenia mogli poczuć pewną ciągłość z wcześniejszymi wcieleniami bohatera.

Choć animacja była bardzo ograniczona – ruchy postaci były sztywne, a wiele ujęć wielokrotnie powtarzanych – serial nadrabiał to żywymi kolorami, wyraźnym stylem graficznym i klasyczną narracją. Typowe były efektowne wejścia Supermana, pełne dramatycznej muzyki i jego charakterystycznego okrzyku: „This looks like a job for… Superman!”

Ciekawostką jest, że serial często prezentował podwójną strukturę: jeden epizod poświęcony Supermanowi, a drugi innej postaci z uniwersum DC – np. Superboyowi. W ramach całej serii powstało też kilka spin-offów i kontynuacji, m.in. The Superman/Aquaman Hour of Adventure, w których pojawiali się inni bohaterowie DC, tacy jak Green Lantern, Hawkman czy The Flash.

The New Adventures of Superman może dziś wydawać się nieco archaiczny, ale w swoim czasie odegrał ważną rolę w utrzymaniu popularności Człowieka ze Stali w kulturze masowej. Dla wielu dzieci z lat 60. był to pierwszy kontakt z postacią Supermana – nie z komiksów czy kina, ale właśnie z telewizji. Choć daleki od dzisiejszych standardów animacji, serial pozostaje ciekawym i nostalgicznym świadectwem tamtych czasów.